Bronnen
De Dordtse Geloofsbelijdenis 1632
Herziene uitgave met historische context
Op 21 april 1632 kwamen 51 voorgangers, oudsten en diakenen van Vlaamse doopsgezinde gemeenten bijeen in Dordrecht. Na jaren van onderlinge verdeeldheid zochten zij verzoening. Wat zij opstelden was tegelijk een geloofsbelijdenis en een vredesverdrag.
Over het boek
Niet geboren uit strijd, maar uit verlangen naar verzoening.
Onder leiding van Adriaan Cornelisz., oudste te Dordrecht, Tobias Govertsz. van den Wijngaard uit Amsterdam en Pieter Grijspeer uit Haarlem werd de Confessie ende Vredehandelinge opgesteld. Er was schuldbelijdenis. Er was vergeving. En er was de kus des vredes, het tastbare teken dat de verzoening niet alleen in woorden bestond. Adriaan Cornelisz., de voornaamste auteur, overleed zeven maanden later.
De belijdenis werd het meest verbreide doopsgezinde geloofsdocument ter wereld. Tot vandaag wordt zij gebruikt door Mennonieten en Amish in Noord-Amerika. In Nederland zelf, de stad waar zij ontstond, is zij vrijwel vergeten. Deze uitgave brengt haar terug naar Dordrecht.
Wat deze belijdenis onderscheidt
- Geloofsdoop (artikel VII)
Alleen wie gelooft wordt gedoopt. - Geweldloosheid (artikel XIV)
Volledige afwijzing van geweld en wraak, naar het voorbeeld van Christus. - Voetwassing (artikel XI)
Als teken van dienstbaarheid, naar Johannes 13. - Geen eed (artikel XV)
Het ja is ja, het nee is nee. - De overheid (artikel XIII)
Gehoorzaamheid en gebed voor de overheid, maar geen deelname aan haar zwaard.
Over deze uitgave
De achttien artikelen zijn hertaald naar hedendaags Nederlands, met de oorspronkelijke tekst als controle. Een historische inleiding vertelt hoe de belijdenis ontstond, wie erbij waren en wat er daarna mee gebeurde. Elk artikel krijgt een korte toelichting die de lijn trekt naar de vroege kerk: waar zegt Irenaeus, Justinus of de Didache hetzelfde?
Zalig zijn de vredestichters, want zij zullen Gods kinderen genoemd worden. Mattheüs 5:9